Instytut Ochrony Roślin - Państwowy Instytut Badawczy

Logo

Strona główna serwisu

Nawigacja

Treść strony

Jętrewka długoczułka

Chrząszcz na liściu osiki
Chrząszcz na liściu osiki
Żerowisko chrząszczy na liściu osiki - maj
Żerowisko chrząszczy na liściu osiki - maj
Żerowanie larw na liściu osiki
Żerowanie larw na liściu osiki
Żerowanie larw na liściu osiki
Żerowanie larw na liściu osiki
Żerowanie larw na liściu osiki
Żerowanie larw na liściu osiki
Młode chrząszcze
Młode chrząszcze
Uszkodzenia liści - lipiec
Uszkodzenia liści - lipiec
Uszkodzenia liści - lipiec
Uszkodzenia liści - lipiec

Jętrewka długoczułka (Phyllodecta laticollis Suffrian) 

Rząd: Chrząszcze (Coleoptera
Rodzina: Stonkowate (Chrysomelidae)  

Wielkość dorosłego owada: 3,5-5,0 mm 
Pojaw osobników dorosłych: pokolenie zimujące od wczesnej wiosny, osobniki nowego pokolenia od końca lipca do jesieni.
Środowisko: lasy liściaste i mieszane oraz parki z udziałem osiki.
Rośliny pokarmowe: gatunek lokalnie pospolity na osice i topoli włoskiej oraz na wierzbie. 
Rozmieszczenie geograficzne: zasiedla cały obszar Palearktyki z wyjątkiem jego afrykańskiej części. W Polsce w całym kraju, na niżu bardzo pospolity. 
 

Cykl rozwojowy: Chrząszcze zimują w ściółce, lub pod korą martwych drzew. Żerowanie rozpoczynają wiosną, atakując na początku pączki, później zaś rozwinięte liście. Jaja składane są na początku czerwca w partiach po kilkanaście sztuk. Na początku młode larwy żerują grupowo na spodniej stronie liści. Wraz z wiekiem zaczynają żerować indywidualnie. Wygryzają miękisz, pozostawiając zwykle żyłki i górną warstwę oskórka liścia w całości. Żerowanie takie prowadzi do stopniowego brązowienia części, lub całych liści i przedwczesnego ich opadu. Dorosłe larwy przedostają do gleby, gdzie odbywają przepoczwarczenie. Młode chrząszcze opuszczają glebę po ok. 2 tygodniach i podejmują intensywny żer uzupełniający na liściach. Jesienią przestają żerować, lecz nadal można je obserwować w dużych skupiskach na górnej stronie liści osiki. Zwykle występuje jedno pokolenie w ciągu roku, lecz w cieplejsze lata może rozwinąć się również drugie. 

 Znaczenie: Zarówno intensywne żerowanie chrząszczy, jak i larw pojawiających się często masowo prowadzi do charakterystycznego brązowienia liści oraz ich przedwczesnego opadu. Uszkodzenia te znacznie obniżają walory estetyczne drzew.  

Zwalczanie: Niektóre gatunki jętrewek będące szkodnikami upraw wikliny i topoli
(Ph. viminalis, Ph. vulgatissima) zwalczane są insektycydami kontaktowymi, lub żołądkowymi.  Ze względu na bezpieczeństwo mieszkańców oraz znaczne rozrzucenie opanowanych drzew w lasach i parkach miejskich nie prowadzi się zwalczania tej grupy szkodników.  
Badania prowadzone w IOR-PIB Poznań wykazały, że larwy owadów tych wykazują znaczną wrażliwość na działanie preparatów biologicznych opartych na bakterii Bacillus thuringiensis subspecies tenebrionis. Przelegujące w glebie poczwarki są zaś skutecznie infekowane i eliminowane przez nicienie owadobójcze z rodzaju Steinernema i Heterorhabditis.

Wybrane strony

  • Kalkulator opłacalności
  • Zaraza ziemniaka
  • Atlas szkodników
  • Rdza brunatna
  • Atlas chwastów
  • Zakład Badania Ś.O.R.
  • Polsoja
  • Biblioteka Bazy Archiwum
  • Regionalna sygnalizacja agrofagów
  • Zalecenia online
  • Wydawnictwa
  • Atlas chorób roślin rolniczych
  • PSA

Stopka strony

Dane kontaktowe

Instytut Ochrony Roślin -
Państwowy Instytut Badawczy

60-318 POZNAŃ, ul. Władysława Węgorka 20

telefon: +48 61 864 9000, fax: +48 61 867 63 01

e-mail: sekretariat@iorpib.poznan.pl

Godziny otwarcia

7:30 - 15:30


Wydawnictwa - składanie zamówień
e-mail:
S.Konarski@iorpib.poznan.pl

Licencja

CC BY 3.0

Rozmiar czcionki

Wersja o wysokim poziomie kontrastu

Wersja o wysokim poziomie kontrastu
Powrót do domyślnej wersji strony zawsze po wybraniu linku 'Graficzna wersja strony' znajdującego się w górnej części witryny.